What moving to OpenTelemetry solves, and what it costs
What stays the same and what you rewrite when you swap vendor agents for an open telemetry layer.
Talos Mühendislik
Gözlemlenebilirlik Ekibi
English translation of this article is in progress — content shown below is in Turkish.
Bir izleme ürününün agent'ını yüzlerce servise yaydıktan sonra o üründen ayrılmak, sözleşmeyi feshetmekten çok daha zor bir iştir. Kodun içine sağlayıcının SDK çağrıları girmiştir, dashboard'lar onun metric adlarına göre kurulmuştur, uyarı kuralları onun sorgu diliyle yazılmıştır. Fiyat yenileme görüşmesinde elinizin zayıf olmasının sebebi de çoğu zaman budur. OpenTelemetry bu bağımlılığın bir kısmını çözer. Hangi kısmını çözdüğünü baştan bilirseniz geçişin sonunda hayal kırıklığı yaşamazsınız.
OpenTelemetry tek bir yazılımdan çok, bir şartname ile o şartnamenin dil dil yazılmış uygulamalarından oluşur. Kodunuzun çağırdığı arayüz API'dir. Bu çağrıları toplayıp dışarı gönderen kısım SDK'dır. Verinin taşındığı protokol OTLP'dir (OpenTelemetry Protocol) ve gRPC ya da HTTP üzerinden çalışır. Collector ise ayrı bir process olarak koşar; veriyi alır, işler, bir ya da birden fazla backend'e yollar. Bunlara bir de semantic conventions eklenir, yani bir HTTP isteğinin ya da veritabanı çağrısının hangi attribute adlarıyla tarif edileceğine dair ortak sözlük.
Sinyallerin olgunluğu birbirinden farklı. Trace en oturmuş olanı, metric onu izliyor, log tarafı ise dile göre hâlâ epey değişiyor. Bir dilde kararlı olan bileşen diğerinde deneysel olabiliyor. Karar vermeden önce kullandığınız her dilin resmi durum tablosuna bakmanızı öneririm; "OpenTelemetry destekliyor" cümlesi tek başına yeterli bilgi vermez.
Çözdüğü kısım ve sizde kalan kısım
Kazanç instrumentation ve taşıma katmanındadır. Servisleriniz OTLP konuşuyorsa backend değiştirmek uygulama ekiplerine iş çıkarmaz, Collector'daki exporter tanımını değiştirirsiniz. Aynı veriyi geçiş süresince iki yere birden göndermek de aynı dosyada birkaç satırlık iştir:
receivers:
otlp:
protocols:
grpc:
endpoint: 0.0.0.0:4317
http:
endpoint: 0.0.0.0:4318
processors:
memory_limiter:
check_interval: 1s
limit_percentage: 80
spike_limit_percentage: 20
batch: {}
exporters:
otlphttp/mevcut:
endpoint: https://otlp.mevcut-saglayici.example
headers:
api-key: ${env:MEVCUT_API_KEY}
otlphttp/yeni:
endpoint: https://otlp.yeni-backend.example
service:
pipelines:
traces:
receivers: [otlp]
processors: [memory_limiter, batch]
exporters: [otlphttp/mevcut, otlphttp/yeni]
Adresler ve header adı temsilidir, kendi backend'inizin belgesindekiyle değiştirin. Bileşen adları da Collector sürümleri arasında değişebiliyor, kullandığınız sürümün belgesine bakın. memory_limiter pipeline'da ilk sırada durmalı, yoksa yük altında Collector'ın kendisi bellekten düşer.
Sizde kalan kısım ise dashboard'lar, uyarı kuralları ve sorgu dilidir. Bunlar backend'e aittir ve taşınmaz, yeni yerde baştan yazılır. Sağlayıcının agent'ıyla gelen ve OpenTelemetry'de birebir karşılığı olmayan yetenekler varsa onları da ayrıca değerlendirmeniz gerekir. Üstüne, Collector artık sizin işlettiğiniz bir bileşendir: kapasitesini siz planlar, sürümünü siz yükseltirsiniz. Contrib dağıtımındaki bileşenlerin kararlılık seviyeleri birbirinden farklıdır, alpha işaretli bir processor'ı kritik yola koymadan önce iki kez düşünün.
Bir de attribute adları meselesi var. HTTP semantic conventions kararlı hâle gelirken bazı adlar değişti; örneğin http.method yerini http.request.method adına bıraktı. Kütüphane yükselttiğinizde eski ada göre yazılmış bir dashboard sessizce boş kalabilir. Sürüm notlarını okumak burada gerçekten işe yarıyor.
Geçişi hangi sırayla yapardım
Ben olsam önce uygulamalara hiç dokunmadan Collector'ı araya koyarım. Büyük sağlayıcıların çoğu bugün OTLP kabul ediyor (kendi sağlayıcınız için belgesinden doğrulayın), dolayısıyla Collector'ın ilk hedefi mevcut backend'iniz olabilir. Bu adım tek başına bir şey kazandırmış gibi görünmez ama sonraki bütün değişikliklerin yapılacağı yeri hazırlar.
Sonra yeni yazılan servisleri doğrudan OpenTelemetry ile instrument eder, eskileri fırsat buldukça taşırım. Java, Python ve Node.js için auto-instrumentation kod değişikliği istemeden HTTP, veritabanı ve mesajlaşma çağrılarını yakalar. Go derlenmiş bir dil olduğu için durum farklıdır; kütüphane düzeyinde elle instrumentation ya da eBPF tabanlı araçlar gerekir. Aynı process'e hem sağlayıcının agent'ını hem OpenTelemetry agent'ını yüklemek çakışmaya açık bir kurulumdur, bunu üretimden önce yük altında deneyin.
Üçüncü adım en uzun sürenidir: dashboard ve uyarıları yeni backend'de kurup eskisiyle yan yana çalıştırmak. İki tarafın aynı olayda aynı uyarıyı ürettiğini gördükten sonra eski agent'ı kaldırmak geriye kalan en kolay iştir.
Elinizde birkaç servis varsa, sağlayıcınızdan memnunsanız ve değiştirmeyi düşünmüyorsanız bu emeğin karşılığını almanız zaman alır. Yine de yeni yazdığınız kodu OpenTelemetry API'siyle instrument etmek pahalı bir alışkanlık sayılmaz ve ileride kapıyı açık bırakır. Log pipeline'ında kişisel veri taşıyorsanız Collector'ın bir faydası daha var, onu ayrı bir yazıda anlattım.