Jenkinsfile, GitHub Actions ve Tekton'da pipeline as code
Aynı işin üç araçta nasıl yazıldığı, pipeline'ın nerede koştuğu ve bakım yükünün kime kaldığı üzerinden kısa bir karşılaştırma.
Talos Mühendislik
DevOps Ekibi
Pipeline tanımının repoda, kodla aynı pull request'te durması gerektiği konusunda tartışılacak pek bir şey kalmadı. Yaygın üç araç da bunu yapıyor. Aralarındaki fark söz diziminden çok pipeline'ın nerede koştuğunda ve o altyapıya kimin baktığında çıkıyor.
Önce aynı basit işi, testleri çalıştırmayı, üçünde de yazalım. Declarative Jenkinsfile:
pipeline {
agent { label 'linux' }
stages {
stage('Test') {
steps {
sh 'make test'
}
}
}
}
GitHub Actions, .github/workflows/test.yml:
name: test
on:
pull_request:
permissions:
contents: read
jobs:
test:
runs-on: ubuntu-latest
steps:
- uses: actions/checkout@v4
- run: make test
Tekton'da bir Task:
apiVersion: tekton.dev/v1
kind: Task
metadata:
name: test
spec:
workspaces:
- name: source
steps:
- name: make-test
image: registry.example.com/ci/build-tools:1.0
workingDir: $(workspaces.source.path)
script: |
make test
Üç aracın yükü nereye bindirdiği
Jenkinsfile Groovy tabanlıdır. Declarative söz dizimi yetmediğinde script bloğuyla gerçek koda geçer, ortak adımları shared library'ye taşırsınız. Bu esnekliğin faturası zamanla gelir: pipeline mantığı Groovy içinde büyür ve onu yalnızca yazan kişi anlar hale gelir. Altyapı tarafında controller durum tutan tek bir sunucudur, pipeline kodu da onun üzerinde yorumlanır (adımlar agent'ta koşar). Plugin'ler işin çoğunu görür, ama her biri ayrı güncellenir ve birbirleriyle sürüm uyumu ayrı bir uğraştır. Çalışan, bakımı yapılan bir Jenkins kurulumunuz varsa orada kalmak makul. Sıfırdan başlayan bir ekip için ben ilk tercih olarak önermem.
GitHub Actions, kodunuz zaten GitHub'daysa en az sürtünmeyle başlayan seçenek. Runner'ı GitHub sağlar; iç ağdaki sistemlere erişmeniz gerekiyorsa kendi runner'ınızı da kurabilirsiniz. Tekrar kullanım için reusable workflow ve composite action var. Bedeli GitHub'a bağlanmak: workflow söz dizimi başka bir yere taşınmaz. Güvenlik tarafında dikkat isteyen yer üçüncü taraf action'lar. Bunlar sizin token'ınızla çalışır, bu yüzden permissions bloğunu dar tutmak ve dışarıdan aldığınız action'ları etiket yerine commit SHA'sına sabitlemek iyi bir alışkanlıktır.
Tekton'da her şey bir Kubernetes kaynağıdır: Task, Pipeline, PipelineRun. Her Task ayrı bir pod, her step o pod'da bir container olarak koşar. İzolasyonu namespace, ServiceAccount ve RBAC ile kurarsınız; birçok ekibin aynı cluster'ı paylaştığı ortamlarda bu güçlü bir taraf. Yukarıdaki Task ise tek başına bir şey yapmaz. Kodu workspace'e çekecek başka bir Task, bunları sıralayan bir Pipeline, her koşu için bir PipelineRun ve pull request'te tetiklenmesi için ayrı bir bileşen olan Tekton Triggers gerekir. Yazılacak YAML miktarı diğer ikisinin birkaç katıdır ve her Task'ta pod başlatma süresi ödenir. Tekton'u bir platform ekibinin diğer ekiplere hazır pipeline sunduğu kurumlarda yerinde bulurum, üç kişilik bir ekip için ağır kalır. Argo CD ile özel bir entegrasyonu olduğu sık söylenir; aslında ikisi de Kubernetes kaynağıyla çalıştığı için yan yana rahat durur, hepsi bu.
Seçimi ucuzlatan alışkanlık
Üç örnekte de asıl işi make test yapıyor ve bu bilinçli bir tercih. Derleme, test ve paketleme mantığını repodaki bir Makefile'da ya da script'te tutarsanız pipeline dosyası ince bir kabuk olarak kalır. Geliştirici aynı komutu kendi makinesinde çalıştırabilir, bir gün araç değiştirdiğinizde de taşıyacağınız şey birkaç on satırı geçmez. Mantığı Groovy'ye, marketplace action'larına ya da Task tanımlarına gömdükçe hangi aracı seçtiğiniz daha pahalı bir karara dönüşür.
Geri kalan ölçütler daha çok kurumla ilgili: kodun nerede durduğu, runner'ların iç sistemlere erişmesinin gerekip gerekmediği, ortamın internete kapalı olup olmadığı ve CI altyapısına bakacak birinin bulunması. Kod GitHub'da ve ekip küçükse Actions'tan başka bir şey kurmak için güçlü bir gerekçe ararım. Her şeyin kendi veri merkezinizde ve Kubernetes üzerinde kalması gerekiyorsa Tekton ya da mevcut Jenkins'iniz arasında seçersiniz ve orada belirleyici olan, ekibinizin hangisini işletmeye hazır olduğudur.